پیام آذری

آخرين مطالب

مرد تمام نشدنی سینمای ایران مقالات

مرد تمام نشدنی سینمای ایران

  بزرگنمايي:

پیام آذری - نشریه اینترنتی "سی روز " اردبیل روز دوشنبه به بهانه بزرگداشت جمشید هاشم پور در این شهر مطلبی با عنوان " مرد تمام نشدنی سینمای ایران " به قلم مهدی جهاندیده درج کرده است.
" در روزهایی که مسعود کیمیایی و ایرج قادری فیلم‌ها را در ژانر مواد مخدر روی پرده سینماها اکران می‌کردند، فیلم‌هایشان یک ستاره مشترک داشت. «زینال بندری» مردی با سری تراشیده، قهرمان همه مخاطبان در سال‌هایی بود که سینمای ایران هنوز در انتخاب فرم و شکل، پارادوکس کم نداشت.
بازی جمشید هاشم‌پور در «تاراج» و «تیغ و ابریشم» چنان مخاطب سینمای دهه شصت ایران را اغوای خودش کرد که آنها از روی صندلی‌های سینما همه آمال و آرزوهای یک قهرمان و ضدقهرمان را در او بجوید.
شاید روزی که ساموئل خاچیکیان، جوان 24 ساله اردبیلی را برای اولین جلوی دوربین فیلم «جهنم سفید»اش برد، هاشم‌پور روزهایی که در دهه شصت و هفتاد، ستاره اول سینمای اکشن ایران خطاب شود را دور نمی‌دید.
پس از انقلاب کیمیایی او را برای بازی در خط قرمز فراخواند و از آنجا بود که نام جمشید هاشم‌پور همه ارقام و آمار را در گیشه‌های سینما جابجا می‌کرد. درست در همان سال‌ها که سیاستگذاران سینمای ایران اتودهای سلیقه‌های خود بر پیکر سینما را تمرین می‌کردند، هاشم‌پور رونق‌افزای اقتصاد سینمای غیرسفارشی و مردمی بود.
کمتر جوانی از دهه شصت را می‌توان سراغ داشت که عکس‌های هاشم‌پور را در کنار سیلوستر استالونه و آرنولد شوارتزنگر و بروس‌لی به دیوار اتاقش نصب نکرده باشد، اما حس و حال و رویای زینال بندری شدن همیشه یک سرو گردن بالاتر از ستاره‌های پرآوازه آمریکایی خودنمایی می‌کرد.
هاشم‌پور بی هیچ تعصبی ستاره سینمای اکشن ایران است، اما نباید همه هنر او را محدود به این دایره دانست، دهه هفتاد او دیگر صرفا زینال بندری نبود، و آنقدر در سینمای اجتماعی به معنای اخص خوش درخشید، که ظرف فرمیک قهرمانی با سر تراشیده فقط بخشی از هاشم پور باشد.
بعدها هاشم‌پور در سالهای پایانی دهه هفتاد و دهه هشتاد در ژانرهای سیاسی و اجتماعی هم پراستعداد نشان داد و اگر امروز بازیگر 75 ساله‌مان را همچنان «مرد تمام نشدنی سینمای ایران» می‌دانیم، سخنی احساسی یا دور از دایره اصل موضوع نیست.
امسال به بهانه هفته بزرگداشت اردبیل اهالی سینما در زادگاه هاشم‌پور، همه خاطرات فیلم‌های او را زنده کردند. همان صحنه‌هایی که مخاطب با شکلیک‌های قهرمان سرتراشیده‌شان از روی قطار هیجان‌زده می‌شدند، و با تیرخوردن قهرمان‌شان چنان سالن سینما بر سرشان آوار و غمی سنگین وجودشان را می گرفت، که می‌خواستند ضدقهرمانی که به هاشم پورشان شلیک کرده است را تیکه تیکه کنند. چرا که او همیشه تماشاگرانش را راضی از سالن سینما به سمت خانه‌هایشان راهی کرده بود".




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ارسال نزدیک به هزار اثر به دبیرخانه دومین جشنواره رسانه ای ابوذر

زمین های غرق در غرقابی و آب هایی که هدر می رود

اردبیل به سمت پیری حرکت می‌کند

مدرک یا مهارت کدام نیاز است؟

سیب هایی که تاناکورا شدند

خروج دارو از مرزهای اردبیل توسط اتباع کشور همسایه

سرعین در زمره 14 شهر نمونه گردشگری کشور

تهدید تجاری سازی پیرامونی برای بازار تبریز

غم ندیدن و نادیده گرفته‌شدن

بازیگر توانا تابع مکان نیست

آب گرم شوط ناشناخته ای که آوازه اش فراگیر خواهد شد

ثبات قیمت رهاورد سقوط ارز

بی وفایی با یار مهربان

همتی برای پیشگیری از بیماری های قلبی

آب درمانی؛ ظرفیت مغفول گردشگری استان اردبیل

امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنیم

سنگینی تمرکزگرایی بر گرده تجارت خارجی

محرم در میان اقوام ایرانی/ از شاه‌حسین‌گویان تا علم‌بندی

بهورزان را دریابیم - عبدالله رحمانی*

با دانه های سیاهت چه کنم؟

وقتی لباس کهنه مدرسه عزیز می شود

هنر دستمان را چند می خرید؟

نبض بازار لوازم خانگی کند می زند

اینجا گربه‌ها محترم هستند

گراوان

کوچ عشایر از فرهنگ و آیین های کهن

گام‌های تمام‌چرم به‌سوی جهانی‌شدن/ کفش تبریز نیازمند برندسازی است

مهدتمدن: از «بوز شوورن» غافل نشوید

تابستان گرم را با شربت خاکشیر خنک کنید

ترامپ تصویر مضحک تاریخ را تکرار کرد

فالگیر مشهور شهر، چه نسخه‎ای برای مردم می‏پیچد؟

جوانان همچنان دنبال شغل هستند/وجود145هزار بیکار در آذربایجان‌شرقی

خطر اعتیاد به فضای مجازی را جدی بگیریم

امرار معاش با چرخِ سختی/«کاش پای ماشین به بازار باز نشود!»

واریس، شناخت تا درمان

فرصتی مناسب برای ایجاد تحول در فوتبال استان

آتش رو به خاموشی تنور سازی

حمایت از کالای ایرانی

مرد تمام نشدنی سینمای ایران

صدای زنان: روایتی تلخ از زنانی که تسلیم افیون شده اند

طلای سبزی که هرساله خاکستر می شود

پدر شهید مدافع حرم: پیکر فرزندم را خودم به ایران آوردم

صرفه جویی، فرهنگ فراموش شده

زیبایی‌های بناب را بیشتر بشناسیم

ضرورت پیشگیری از «وبا» با رعایت بهداشت میوه و سبزی

پیشکسوت کیست؟

احیای دریاچه ارومیه؛ امیدی که رنگ نباخته

گردش در گنجینه ایران باستان؛ اینجا تاریخ با طبیعت گره‌خورده است

مزایده های مسموم

پنجره‌ای برای امیدآفرینی کارآفرینان