پیام آذری

آخرين مطالب

اما و اگرهای واگذاری باشگاه فوتبال تراکتورسازی مقالات

اما و اگرهای واگذاری باشگاه فوتبال تراکتورسازی

  بزرگنمايي:

آذری آنلاین - تبریز - انتشار خبر واگذاری باشگاه فرهنگی-ورزشی تراکتورسازی و تیم ریشه دار آن در هفته های اخیر، موجی از واکنش های متفاوت مانند اصرار بر تداوم این روند تا ادعاهای شفق، مدیرعامل اسبق باشگاه، را به دنبال داشته است.
  حدود 2 هفته قبل بود که عباس الیاسی، سرپرست باشگاه فرهنگی ورزشی تراکتورسازی تبریز، از برنامه واگذاری این مجموعه 50 ساله به بخش خصوصی خبر داد و از عزم مالکان کارخانه تراکتورسازی برای تحقق این مهم پرده برداشت.
انتشار این خبر در آن شرایط زمانی که تراکتورسازی با 34 امتیاز و رتبه دهم، فصل گذشته لیگ برتر فوتبال باشگاه های کشور را به پایان برده بود، موجی از نگرانی را در بین طرفداران این باشگاه مردمی و پرطرفدار موجب شد.
نگرانی از حاشیه های احتمالی برای تراکتورسازان به ویژه از این رو مضاعف است که طرفداران معتقدند هر گونه تعلل در تعیین تکلیف وضعیت باشگاه مبنی بر واگذاری به بخش خصوصی یا ماندن در مالکیت کارخانه می تواند تجربه تلخ فصل گذشته و خالی ماندن دست تیم در حفظ یا جذب بازیکن در فصل پیش رو باشد.
در شرایطی که الیاسی، سرپرست باشگاه تراکتورسازی، از شفاف سازی و انتخاب مدیرعامل باشگاه به عنوان اولویت فعالیت خود در این مقام خبر داده بود، 2 هفته پیش در اقدامی ناگهانی از برگزاری مزایده واگذاری تیم سخن گفت.
البته الیاسی همان زمان تاکید کرد که در بحث واگذاری باشگاه تراکتورسازی به بخش خصوصی، موضوع «اهلیت» به جد مدنظر خواهد بود و واگذاری به گونه ای خواهد بود که مطالبات و دغدغه های طرفداران نیز برآورده شود.
در هر حال، مزایده باشگاه قدیمی فرهنگی - ورزشی تراکتورسازی نیز هفته قبل در یکی از روزنامه های اقتصادی پایتخت منتشر شد تا همه باور کنند که تیم «پرشورها» با خاطره هوا داران 80 هزاری نفری اش در ورزشگاه یادگار امام تبریز به فروش می رسد.
از سوی دیگر هر چند از آغاز دست به دست شدن خبر فروش باشگاه تراکتورسازی در محافل عمومی و خصوصی، اسامی چندی به عنوان خریداران احتمالی آن بر زبان ها افتاد، اما بررسی ها حاکی است که تا به امروز محمدرضا زنوزی، جدی ترین گزینه برای خرید تراکتورسازی است.
زنوزی که در سال های گذشته افزون بر یک هزار میلیارد ریال در ورزش آذربایجان شرقی سرمایه گذاری کرده است، مالک باشگاه خصوصی «گسترش فولاد» است که فصل گذشته لیگ برتر فوتبال باشگاه های کشور را با 37 امتیاز و رده نهمی به پایان برد؛ بنا بر اعلام کارشناسان فوتبال، باشگاه گسترش فولاد تبریز، تنها باشگاه خصوصی به معنای واقعی کلمه می باشد.
زنوزی علاوه بر این مالکیت تیم ماشین سازی، دیگر تیم فوتبال ریشه دار تبریز، را نیز در اختیار دارد و گفته می شود که در زمان حاضر وی به مالکیت تراکتورسازی نیز بسیار نزدیک شده است.
قیمت گذاری از دیگر مسایل مهم و حاشیه ای واگذاری باشگاه تراکتورسازی به بخش خصوصی است و گفته می شود که قیمت پایه آن حدود 290 میلیارد تومان برآورد شده است.
البته روند واگذاری تراکتورسازی حساسیت هایی را هم در میان نهادهای متولی فوتبال آذربایجان شرقی بر انگیخت و جواد ششگلانی، رییس هیات فوتبال استان، با انتقاد از نحوه واگذاری باشگاه تراکتورسازی، اعلام کرد بهترین راهکار برای حل و فصل مشکلات این باشگاه پرطرفدار، واگذاری مدیریت آن به کارخانه عظیم تراکتورسازی است.
ششگلانی در گفت و گو با ایرنا با ابراز نگرانی از نحوه مزایده باشگاه تراکتورسازی و نوع واگذاری آن، اظهار کرد: به نظر می رسد این نوع واگذاری، درست و منطقی نیست.
وی با بیان اینکه طبق اعلام سهامداران تیم تراکتورسازی، امتیاز این تیم در حال واگذاری است و باید تا یک هفته این واگذاری انجام بگیرد، افزود: واگذاری به شکلی باید باشد که برای آینده تیم تراکتورسازی مشکلی ایجاد نکند.
ششگلانی ادامه داد: نظر بنده این است که واگذاری باشگاه بزرگ تراکتورسازی مطالعه شده انجام نمی گیرد و مزایده بدون مطالعه احتمال اینکه آینده تراکتور سازی را با مشکلات عدیده مواجه کند، انجام می شود.
ششگلانی گفت: نگرانی ما زمانی بیشتر می شود که شرایط نشان می دهد بحث واگذاری باعث شده فرصت ها از دست برود و تراکتورسازی نتواند فصل آینده شروع خوبی در مسابقات لیگ برتر داشته باشد.
وی ادامه داد: با این وضعیت حتی ممکن است هواداران، ضعیف ترین تراکتورسازی طی سال های اخیر را مشاهده کنند که در این زمینه باید مسئولان استانی حساسیت بیشتری داشته باشند.
همزمان با تشدید نگرانی ها از وضعیت مبهم واگذاری باشگاه تراکتورسازی، ناصر شفق، مدیرعامل اسبق این باشگاه در دهه 1380 شمسی، نیز که پیش از این با انتشار نامه هایی بر مالکیت خود بر این باشگاه مدعی شده بود، این ادعاها را تکرار کرد.
شفق روز گذشته در نامه ای که در پایگاه های خبری و فضای مجازی منتشر شد، بار دیگر فروش باشگاه تراکتورسازی را غیر قانونی دانست و اعلام کرد که از طریق مجامع قانونی و فوتبالی ادعای مالکیت خود در این باشگاه را پیگیری خواهد کرد.
شفق در نامه‌اش هشدار داده است که فروشنده و خریداران احتمالی باشگاه تراکتورسازی پاسخگوی همه عواقب این خرید و فروش غیر قانونی هستند.
ناصر شفق در سال 1378 و 1388 مدیریت باشگاه تراکتورسازی را برعهده داشت، اما مالکیت باشگاه در ادامه به سپاه پاسداران رسید.
اوایل سال 1396 که بحث هایی مبنی بر فروش باشگاه تراکتورسازی به میان آمد، شفق با ارائه مدارکی مدعی شد که او مالک قانونی باشگاه تراکتورسازی بوده و آن را به عنوان امانت به سپاه سپرده است.
در همین حال روابط عمومی کارخانه تراکتورسازی نیز در اطلاعیه ای اعلام کرد که این مجتمع مانع فروش باشگاه نیست.
در اطلاعیه روابط عمومی کارخانه تراکتورسازی آمده است: به اطلاع شهروندان و هواداران گرامی تیم تراکتورسازی می‌رساند، تا این لحظه قسمت اعظمی از هزینه‌های تیم بر دوش کارخانه بوده و اعلام می‌دارد مردمی نمودن و برون‌سپاری این تیم و دادن اختیارات آن به‌ بخش خصوصی یکی از آرزوهای دیرینه شرکت تراکتورسازی و مدیرعامل محترم آن می‌باشد تا نه تنها مشارکت آحاد جامعه جلب شده‌، بلکه هزینه‌های بالای تیم نیز تامین گردد.
حال باید منتظر ماند و دید که نتیجه برنامه ریزی برای برای واگذاری باشگاه فرهنگی- ورزشی تراکتورسازی و تیم فوتبال پرطرفدار آن چه خواهد بود و آینده این تیم شناخته شده فوتبال کشورمان چگونه رقم خواهد خورد.
باشگاه فوتبال تراکتورسازی به عنوان یکی از باشگاه های قدیمی کشور، فعالیت خود را از اوایل دهه 1350 شمسی آغاز کرد و در 47 سال گذشته بازیکنان بنامی را به فوتبال ایران تحویل داده است.
این تیم فصل گذشته لیگ برتر فوتبال باشگاه های کشور را به رغم به خدمت گرفتن دو مربی ایرانی و ترکیه ای، یحیی گلمحمدی در نیم فصل اول و ارطغرل ساغلام در نیم فصل دوم، با موفقیت سپری نکرد.
تراکتورسازی که در سال های اخیر در سایه حضور دهها هزار نفری هواداران خود در ورزشگاه یادگار امام، رونق تازه ای به فوتبال کشورمان داده و در رتبه های نخست لیگ برتر جای گرفته است، فصل گذشته با سکوهایی کم تعداد از نظر تماشاگر مواجه بود و در نهایت با 34 امتیاز و رتبه دهمی به فعالیت خود پایان داد که باب میل هواداران پرشمار آن نبود.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ضرورت توجه مسئولین به اصول پرورشی به نسبت آموزشی در مدارس

رونق تولید گره‌گشای موانع اقتصادی/بسیج عمومی لازمه عبور ازتنگناها

زمستان در بهار آذربایجان شرقی

فضیلت و اعمال شب «نیمه شعبان»

روی دیگر سکه بارش ها در بخش کشاورزی آذربایجان شرقی

غذای مهابادی ها بهاری شد

دریاچه ارومیه از کما خارج شد

عطش مصرف گرایی و زندگی لاکچری

احرار: علاقه به کار سبب می شود گذر زمان را حس نکنم

«میرگاسه» فردوس چشمه سارهای کوهستان

حداقل یک بار در عمرتان این روستا را ببینید

افزایش قیمت نان و کمبود پول خرد در خلخال دردساز شد

از بی کرانه های صخره ای کندوان تا کرانه های داکوتا و کاپادوک

مجموعه کردشت جاذبه هنری و تاریخی از معماری ایرانی در جلفا

چشمه ای که آبش ترش است!

خوب و بدهای آذربایجان شرقی در سال 97

جاذبه‌های اردبیل در یک نگاه

انتقال زندان به خارج شهر؛ مطالبه بی پاسخ شهروندان تبریزی

یادی از شهدای 27 دی‌ماه دانشگاه تبریز

علائم مسمومیت الکلی چیست؟

پویش «نه به مواد مخدر» در مرند راه اندازی شد

نفس های تنگ طبیعت

بایسته های «خانه تکانی» برای گذر به سال نو

داغ گرانی بر آجیل تبریز

107هزار بال پرنده سرشماری شد/ آذربایجان غربی بهشت پرندگان ایران

جای خالی مادر

رویایی به رنگ سبز درمتن حاشیه شهر/فقر حاشیه شهر تبریز از فضای سبز

سرطان در کمین اردبیلی ها

قطعه سازان زیر چرخ خودروسازان

مهدتمدن:خداوند تنها نقاش قهار دنیاست

حال ما خوب است، اما تو باور نکن

آب بهترین نوشیدنی صبحگاهی است

نوستالوژی 75 سال گردش چرخ های دوچرخه در میاندوآب

روزی که تبریز غرق در خون بود/ 29بهمن آغازی بر فرجام رژیم ستمشاهی

درمان تنبلی و علل آن

پروژه 30روزه، 30ساله شد!

آذرتیتر: چهل بهمن و شکوه پابرجا

شکوه پایان 35 سال چشم انتظاری

بیشترین سدهای ساخته شده کشور در آذربایجان شرقی

روزنامه صائب تبریز:صادرات مواد غذایی و مقوله حفظ امنیت غذایی

توسعه مویرگی شریان برق تا روستاهای دورافتاده

بهار در زمستان تبریز/ نوستالژی دیوارهای برفی وسط کوچه ها

سوسوی کم نور فتیله بافی در کشور/هوجقان روستای صنعتی باقی می ماند

حماسه 2 بهمن ارومیه؛ مسجدی که به توپ بسته شد

قلم های بیدار

پول می‌گیرم فاتحه می‌خوانم

کودک ‌همسری، نمود تاخر فرهنگی

جامعه تلگرامی، جوانان و افکار عمومی

توانمندی های “به درد نخور” در سازمان رسانه ای

مرند صاحب ورزشگاه نشد/ پروژه ای که بعد از 12 سال به سرانجام نرسید