پیام آذری

آخرين مطالب

ماجراي به بن‌بست‌رسيدن يک خانه‌قاجاري

رضايت به مرگ تدريجي خانه تاريخي «کلکته‌چي»/ مرمت در اولويت نيست مقالات

رضايت به مرگ تدريجي خانه تاريخي «کلکته‌چي»/ مرمت در اولويت نيست

  بزرگنمايي:

آذري آنلاين - تبريز - پس از گذشت مدت‌ها از تملک خانه تاريخي «کلکته‌چي» توسط شهرداري تبريز، شهردار منطقه 8 تبريز مي‌گويد: بر اساس بررسي‌هاي کارشناسانه‌، اين خانه قابليت مرمت ندارد.

درحالي «سميرا کلکته‌چي» عکس‌هايي از خانه اجدادي‌اش براي ما نشان مي‌دهد که حال خودش وخيم‌تر از حال عکس‌هايي است که در گوشي همراهش ديده مي‌شوند. عکس‌هايي که انگشتت را هرکجاي آن‌ها بگذاري، به عمق فاجعه پي مي‌بري.
خانه‌اي قديمي در عکس‌ها ديده مي‌شود که به راحتي مي‌توان اسمش را خرابه گذاشت! زوم‌کردن روي عکس‌ها چيزي جز بزرگ‌تر شدن اندوه، عايدمان نمي‌کند. خانه تاريخي «کلکته‌چي» مثل پيرمردي آرام، در متن شهر، به حاشيه رفته است.
خانه‌ تاريخي کلکته‌چي که از دوران قاجار به يادگار مانده، از يادها رفته بود؛ مثل صدها خانه ديگري که زمان، آن‌ها را از دور خارج مي‌کند. اما وقتي که خانواده کلکته‌چي اقدام به رسانه‌اي کردن چنين داشته تاريخي و معماري کردند، توجهات زيادي به اين خانه جلب شد تا مثل خانه‌هاي ديگر تاريخي تبريز همچون خانه مشروطه، خانه اميرنظام گروسي، خانه شهريار و...، به تملک يک دستگاه درآمده، مرمت شده، و در اختيار آيندگان گذاشته شود. خوشبختانه يکي از خانه‌هاي کلکته‌چي که در خيابان «تربيت» واقع است، حال بهتري پيدا کرد اما همتاي اين خانه در «راسته‌کوچه» روز به روز به سوي خرابي مي‌رود.

مرمتي شامل حال خانه ثبت‌ملي‌شده نمي‌شود
سميرا کلکته‌چي که از اعضاي خانواده اصيل و ريشه‌دار کلکته‌چي هست، عهده‌دار انجام کارهاي فرهنگي و رسانه‌اي خانواده شده است. او مي‌گويد از سال 94 براي احيا و مرمت خانه کلکلته‌چي که واقع در خيابان راسته‌کوچه تبريز است، تلاش مي‌کنند.
او در گفتگو با خبرنگار مهر همچنين بيان مي‌کند: اين خانه مدت‌ها پيش به تملک شهرداري منطقه 8 درآمد و قول دادند که مرمت آن را در اولويت کارهايشان قرار دهند اما چيزي که ما پس از گذشت چندين مدت مي‌بينيم، ناقض تمام وعده‌هاست.
کلکته‌چي همچنين از ثبت ملي شدن اين خانه در دوماه اخير خبر مي‌دهد و آن را دليلي محکم‌تر براي مرمت و بازسازي اين خانه تاريخي عنوان مي‌کند.
اين عضو از خانواده کلکته‌چي مي‌گويد زماني که شهردار منطقه 8 تبريز، علي مدبر بود، حداقل چند داربست اطراف خانه زده بودند که نمادي از مرمت به شمار مي‌آمد اما حالا همان‌ها را هم نمي‌بينيم.
علي مدبر، شهردار سابق منطقه 8 تبريز زماني که وضع وخيم خانه‌هاي تاريخي کلکته‌چي رسانه‌اي شده بود، در گفتگوهاي مختلف بر ارزش و تاريخ اين خانه تاکيد کرده بود.

روزهاي آتي يا سال‌هاي آتي؟!
او گفته بود: متاسفانه اين خانه تاريخي بدليل عدم رسيدگي در آستانه تخريب کامل بود و بر همين اساس شهرداري منطقه هشت تبريز با توجه به رسالت خود در حفظ و صيانت از بافت تاريخي کلان‌شهر تبريز، پس از پيگيري هاي مکرّر موفق به تملک و در واقع نجات اين مجموعه با ارزش از مرگ تدريجي شد.
در ادامه سخنان شهردار سابق منطقه تاريخي و فرهنگي تبريز آمده است: اين پروژه در چند فاز مرمت استحکامي، تکميلي و در نهايت معاصرسازي و تجديد کاربري انجام خواهد پذيرفت که پيش‌بيني مي شود در روزهاي آتي عملياتي شود.
اين ادعاها به سال 94 بازمي‌گردد و اکنون پس از گذشت نزديک به دوسال، خانه‌ کلکته‌چي که در منطقه «تربيت» تبريز بود تاحدودي مرمت و احيا شده اما عمر خانه‌اي که در «راسته‌کوچه» قرار داد، به بن‌بست مي‌رسد.

تازه فهميده‌ايم اين خانه قابليت مرمت ندارد
سميرا کلته‌چي در بخش ديگري از سخنانش نگراني شديد خود را از وضع خانه بروز داده و عنوان مي‌کند: نه‌تنها من يا خانواده من، بلکه بايد تمام مسئولان و شهروندان تبريز نسبت به اين مسائل حساس و پيگير باشند.
او همچنين با ابراز پشيماني از اينکه خانه کلکته‌چي به تملک شهرداري درآمده است، اعلام مي‌کند: آن زمان که بحث تملک مطرح بود، سازمان ميراث فرهنگي نيز جزو مدعيان بود که بنظر مي‌آيد اگر ميراث فرهنگي مالک خانه مي‌شد شاهد وضع بهتري بوديم.
اما محبوب تيزپاز، شهردار کنوني منطقه 8 تبريز، در گفتگوي تلفني با خبرنگار مهر صحبت‌هايي را به ميان مي‌آورد که ادعاهاي قبلي زير سوال مي‌روند. تيزپاز مي‌گويد: بر اساس بررسي‌هاي کارشناسانه‌اي که به تازگي انجام شده، پي برده‌ايم که اين خانه قابليت مرمت را ندارد.
شهردار منطقه 8 تبريز همچنين بيان مي‌کند: بررسي‌ها نشان مي‌دهند هم از لحاظ فني خانه نمي‌تواند مورد مرمت و بازسازي قرار بگيرد و هم براي مرمت، توجيه اقتصادي، اجتماعي و گردشگري لازم را ندارد.

شايد در زماني ديگر...
تبريز در حال حاضر بيش از 600 خانه تاريخي دارد که طبق نظر کارشناسان قدمت بيش‌تر اين خانه‌ها به دوران قاجار برمي‌گيرد که از برجسته‌ترين آن‌ها مي‌توان به خانه اميرنظام گروسي يا همان موزه قاجار اشاره کرد که معماري زيبايي شبيه به خانه تاريخي کلکته‌چي دارد و از سال 1370 به تملک ميراث فرهنگي درآمده است.
شهردار منطقه 8 تبريز درحالي اين خانه را فاقد ارزش‌هاي لازم براي بازسازي مي‌داند که چند مدت پيش و در دوران شهردار قبل با قيمت چشمگيري صاحبان واقعي خانه را به فروش آن به شهرداري راضي کرده بودند. تيزپاز همچنين مي‌گويد: ما معمولا خانه‌هاي تاريخي را اولويت‌بندي کرده و بر اساس آن اولويت‌ها اقدام به مرمت و بازسازي مي‌کنيم.
او در ادامه ابراز مي‌کند: طبق بررسي‌هايي که کارشناسان ميراث فرهنگي انجام داده‌اند، در حال حاضر ما اين خانه را از اولويت احيا و بازسازي خارج کرديم. شايد در زمان ديگري تصميم به مرمت آن گرفتيم.

اين نتايج زماني مطرح مي‌شوند که چيزي نمانده دست اين خانه از تبريز و دست تبريز و تاريخش از آن کوتاه شود. موضوع، مثل اين مي‌ماند که در يک درمانگاه به دليل تشخيص پزشکاني که نام و نشاني از آن‌ها نيست، دستگاه تنفس بيماري که هنوز جان دارد، از کار انداخته شود.
شهر در انتظار يک رويدار تاريخي به نام تبريز 2018 است. به گفته مسئولان استاني و کشوري، عنوان پايتختي گردشگري کشورهاي اسلامي پس از تبريز، 57 سال ديگر به ايران بازخواهد گشت و اين‌ها بيانگر اهميت موضوع هستند.
مسئولان شهرداري بارها در جلسات مختلف تاکيد کرده‌اند که توريستي که از آن سوي دنيا به تبريز مي‌آيد، بخاطر مراکز تفريحي يا ساختمان‌هاي مدرن و تجاري آن نيست، بلکه بخاطر هويت تاريخي و فرهنگي، اين شهر مورد توجه گردشگران قرار مي‌گيرد. پس بناهايي همچون 600خانه تاريخي در تبريز، اصلي‌ترين نمادهاي هويت اين شهر به شمار مي‌آيند.
چند روز، چندماه، شايد هم چندسال بيش‌تر تا يک حسرت ملي و تاريخي باقي نمانده است. گاه پنهان کردن واقعيت، دردناک‌تر از دروغ است و گاه رضايت به مرگ، دردناک‌تر از قتل!
عکس‌هاي اختصاصي از: بهبود زارعي





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سمفونی دست سازها

تشکیل ستادساماندهی سواحل وسط تعطیلات/ تابستانی که از دست رفت

کالاهای اقتصادی مهمی که حشرات تولید می‌کنند

مسیر پرسنگلاخ توسعه معدن مس سونگون

تن نیمه جان برج خلعت پوشان

تبریز در تسخیر نمای رومی/ تهدیدی جدی برای شهری زلزله‌خیز

اردبیل؛ گنجینه‌ای از زیبایی‌های طبیعت و تاریخ

کارخانه بازیافت زباله در بوکان احداث می‌شود

دغدغه نام‌نویسی در مدارس

در مظلومیت سردار ملی

ثبات توسعه پایدار نیازمند ارتقای سطح زندگی اقشار کم درآمد جامعه است

روزگار سرگشتگی یک روزنامه‌نگار

از غربت سالار ملی...

بزرگداشت حافظ پژوه بی‌ادعا

نقطه مشترک استراماچونی، کالدرون و دنیزلی/ جدیت با چاشنی انضباط

شبکه مویرگی تقلب زیر پوست بازار طلا

سیاه، رنگ سال مراتع/ داغ انسان بر دل طبیعت

روزگار ناخوش سیب زمینی

داغ حاشیه نشینی بر پیشانی تبریز / رویاهای پوشالی مهاجرین روستایی

مهد صنعت چاپ ایران در گیرودار کمبود و گرانی کاغذ

انجیل «هزار ساله» در کتابخانه مرکزی تبریز

سفری به شمال کوچک در آذربایجان شرقی/ارسباران بکر و دست نخورده

موزه‌های دوست داشتنی از نظر کودکان

با حساسیت فصلی چه کنیم؟

کودکان خود را برای مصرف فسفودها و شکلاتها تحریک نکنیم

تناقض‌ الزامی یا اختیاری بودن شهریه ثبت‌نام مدارس

رونق تولید در مزرعه کشاورز نمونه مرندی

توصیه‌هایی در خصوص مواجهه با حشره گزیدگی در فصل تابستان

«عنبران علیا» روستای هدف گردشگری بین المللی

گره‌ مشکلات بر تار و پود فرش دستباف مراغه

همه ما از مهربانی امام رضا(ع) بهره‌مند می‌شویم

اقتصاد مرزی در گرو رونق بازارچه‌ها/سیاست دولت یک بام ودوهوا است

نقره داغ مستاجران با اجاره بهای نجومی

فاجعه‌ای از نوع خودزنی مسئولان سرعین

رعایت توصیه‌های بهداشتی درخصوص بیماری تب‌مالت ضروری است

توسعه تولید ژله رویال و تکثیر ملکه زنبور عسل در استان اردبیل

حرکت پرشتاب برای تداوم توسعه استان ها

ضرورت تداوم کمک رسانی به سیل زدگان تا رفع مشکلات

مسیر دشوار جذب گردشگر سلامت

ازدواج سفید هیچ جایگاهی در جامعه ایران ندارد

بازیافت، کلید رهایی از معضل پسماند

داستان نویسی زیر سایه پیامبر رحمت

مرکز گل محمدی کشوردرحسرت جرعه ای گلاب/صنایع تبدیلی خیالی بیش نیست

سردشت نخستین شهر قربانی سلاح شیمیایی در جهان

کوچ ابدی مرثیه سرایان نامدار اردبیلی؛ بیم و امیدها

ضرورت گذر از واهمه تراریخته‌ها

شبی به یاد سرکاراتی در تبریز

توهم پرآبی

ضرورت گذر از واهمه تولیدات کشاورزی تراریخته

رشد مصرف قلیان و بی‌تفاوتی شهروندان